вєуαz ℓαℓє

2012-06-02T15:03:00.009-07:00

"...
Ey avare yolcu olan nefsim, Yürü burada durma,

Bu alemin güzellikleri seni sevgiliden almasın,

Bu eşsiz manzaraların hepside rüya ve hayel,

Ey zavallı nefsim yürü ve durma..

Kendi aslına kavuş buralarda durma,

Geçici süsleri bırak ta, vuslat şarabı iç,

Yürü, hiçlik meydanında er ol,

Yürü de Allah ın hiçlik sırrına vakıf ol."

Mustafa Özbağ

2012-06-02T15:03:00.008-07:00

Kelimeleri bir lodosa serpiştirdim.
Lal çocuklar gibi seslendim uçurtmalara.
Hayat boğazımda düğümlendı...
Bu kaçıncı yerlebir oluşu kalbimin?...
Tarık Tufan

2012-06-02T15:03:00.004-07:00

Kim der ki "gençliğimi israf etmedim" !

Murat Menteş

2012-06-02T14:55:00.003-07:00

Bu zeytuni, bu mecbur edildiğim
Öylesine aşufte bir hayatı
Çıkarttım gözümden
Çektirdiğim resimleri, cop izlerini…
Koynuma iki yılan gibi sokulan o yıllar
Hayatımın hava parasıydı, ödedim
Konuş dediler konuştum, sustum sus dediler
Bana hainliğin yakıştığını söylediler
Gereği gibi oynadım verilen tüm rolleri
Yuhalandım ve alkışlandım, ama şimdi
Söndü sahne ışıkları
Ardımda kötü bir isim
Dostlar,
Sessizce terkediyorum burayı
Bir haki zamanın sır tutanağı
Bu belgeyi bırakıyorum geleceğe
Kafesler içinde kafesler
İniltiye dönüşen ninniler var şimdi içimde
Bir ihtilal gibi yayılıyor acı
Geçmişime
Geleceğime
Kalbimle aramdaki o girilmez vadiye
Ben bir yasak işledim, sorgum yapıldı
Suçsuzum dedim, ama değildim:
İmrenerek bakmıştım uçan bir kuşa
Katilini emziren bir ananın acısı bendeki
Bir seyyahın ki ölümümü sırtımda taşıyorum
Sanki yaşıyorum bu minval üzre
Bir gün bana darağacı olacak
Bu söğüdü sulamak zorunda kalışım
Çaresizliğim
Çaresizliğim
Kendimi vuracak bir kıyı bulursam
Biraz daha kahır yüklenirim
Sokaklara çıkmam ne de balkonlara
Çekilirim gönlümün sıkıyönetim olmayan diyarına
M İslamoğlu

Vakt-i Şerif ,Bab_ı Hayr ola..

2012-05-25T02:35:00.000-07:00

23. Söz’den

اَللّٰهُمَّ صَلِّ عَلَى الذَّاتِ الْمُحَمَّدِيَّةِ اللَّطِيفَةِ اْلاَحَدِيَّةِ شَمْسِ سَمَاۤءِ اْلاَسْرَارِ وَمَظْهَرِ اْلاَنْوَارِ وَمَرْكَزِ مَدَارِ الْجَلاَلِ وَقُطْبِ فَلَكِ الْجَمَالِ اَللّٰهُمَّ بِسِرِّهِ لَدَيْكَ وَبِسَيْرِهِۤ اِلَيْكَ اٰمِنْ خَوْفِى وَاَقِلْ عُثْرَتِى وَاذْهِبْ حُزْنِى وَحِرْصِى وَكُنْ لِى وَخُذْنِى اِلَيْكَ مِنِّى وَارْزُقْنِى الْفَنَاۤءَ عَنِّى وَلاََتَجْعَلْنِى مَفْتوُناً بِنَفْسِى مَحْجُوباً بِحِسِّى وَاكْشِفْ لِى عَنْ كُلِّ سِرِّ مَكْتُومٍ يَاحَىُّ يَاقَيُّومُ

يَاحَىُّ يَاقَيُّومُ يَاحَىُّ
يَاقَيُّومُ وَارْحَمْنِى وَارْحَمْ رُفَقَـاۤئِى وَارْحَمْ اَهْلَ اْلاِيمَانِ وَالْقُرْاٰنِ اٰمِينَ يَاۤ اَرْحَمَ
الرَّاحِمِينَ وَيَاۤ اَكْرَمَ اْلاَكْرَمِينَ

Allahım! Sırlar semâsının güneşi, nurların mazharı, celâl dairesinin merkezi ve cemâl sahibinin kutbu olan Muhammed’in biricik, lâtif zâtına rahmet et. Allahım! Onun, Senin katındaki sırrı ve Sana olan seyri hürmetine, beni korkularımdan emin kıl, hatalarımı gider, hüznümü ve hırsımı benden gider. Varlığın ve huzurunla beni müşerref kıl. Beni benden kurtarıp kendine al. Kendi varlığımı Sana feda etmekle beni rızıklandır. Beni nefsime düşkün ve hissimle kör eyleme. Herbir gizli sırrı bana aç. Yâ Hayyu yâ Kayyûm, yâ Hayyu yâ Kayyûm, yâ Hayyu yâ Kayyûm! Bana, arkadaşlarıma ve ehl-i iman ve Kur’ân’a merhamet et. Âmin, ey merhametlilerin en merhametlisi ve kerem sahiplerinin en kerîmi olan Allahım

2012-05-25T02:31:00.001-07:00

“Ey Rabbim! Benden sonrakiler için de, benim için bir lisan-ı sıdk ver. Dünyada, kıyâmete kadar bâkî kalacak, bir yâd-ı cemîl, bir zikr-i cemîl ver! İsmimi hep iyilikle yâd ettir.” Şuara,84
(Hz. ibrahim’in duâsı)

2012-05-22T07:32:00.001-07:00

"Ya Rabbi, neyin hakkımda hayırlı olduğunu bilmiyorum. Sen hayırlısını ver."

La Ilahe Ente Subhaneke Inni Küntü Minezzalimin...

2012-05-22T07:05:00.000-07:00

Unutma! Rabbin Kimseye Dayanabileceğinden Fazlasını Yüklemez...
Belki Kalbindir Acıyan... Belki Bedenin...
Bekki De Ruhundur Kıvranan....
Belki Yokluktur Seni Saran....
Belkide Bin Bir Türlü Muamma...
Her Ne Durumda Olursan Ol
Diline Yakışır Bu Dua...

La Ilahe Ente Subhaneke Inni Küntü Minezzalimin...

Senden Başka Ilah Yoktur!
Sen Bütün Noksanlıklardan Münezzehsin...
şüphesiz Ben NefSİNe Zulmedenlerden Oldum...

Zalimin Zulmü Varsa !

2012-05-21T10:52:00.000-07:00

Suskun duruşlar güç verir ZALİME,
Arş-ı ala’da üzer melekleri,
Kahhar sıfatıyla bir bakar Allah,
Kahreder dünyadaki hainleri.

Ödenen borç

2012-05-19T12:01:00.002-07:00

Helal ile beslersen çocuğunu, hürmet ile öder borcunu,

Haram ile beslersen onu, hakaret ile öder borcunu...

Necip Fazıl Kısakürek

2012-05-19T12:01:00.000-07:00

“Bir çocuğun elinden şekerlemesini alırsanız, o hırsından geriye kalanları da fırlatır!”

Yaşamında yeni bir sayfa açmayı beceremeyenlerin en büyük hatası budur işte!

Geçmişlerinden ötürü bütün hayatlarını mahvetmeye çalışanların…

Nasıl tevbe edeceklerini bilmeyenlerin…

Nedir o hata?

İşlenen günahların ceremesini bütün hayata ödetmek!

Kendini kendinden ötürü cezalandırmak!

Kısaca, gelecekten ümid kesmek!

Gelecekten, yani O’ndan!

Hakkın rahmetinden!

Dücane Cündioğlu

Bu da Geçer Ya Hu!

2012-05-17T00:42:00.000-07:00

-Hep geçer diyorLar ya Olric.. Sence geçer mi ?
-Geçer eLbet efendim; bazısı teğet geçer, bazısı deLer geçer,
Bazısı deşer geçer, bazısı parçaLar geçer. Ama mutLaka geçer .. !!

( Oğuz Atay / TutunamayanLar )

__________________

Acımı ezan dindirir!

2012-05-15T12:25:00.001-07:00

Boynumun BÜkÜklÜĞÜne Bahanem Cok !!

Ha sonbahar gelmiş;

Sarısını hüznümden, serinliğini yüreğimden damıtıp...

Ha gündüze küsmüşüm...

Boynumun büküklüğüne bahanem çok!

Gözyaşı ustasıyım; işsiz...

Ve yalnız...

(Sonra seni düşündüm... Bir an! Ey sevgili! En Sevgili“Ahir zaman” deyip geçiştirmek çok zor! Ne kılıcımda kan izi var. Ne muhabbetin dindiriyor acımı. Bu hal nedir?)

•••

Şiir aramayın enkazımda...

Ha sonbahar gelmiş; ha gündüze küsmüşüm...

‘Aşk yâresi’ anlatmaz hâlimi,

Aşk bendim!

(Adını koyamadığımız bu işte: Bin kere düşüp, bin kere kalktık ayağa... Çokça haykırıp, çokça sindik... Aynada suretimiz yok şimdi...)

•••

Şimdi bir musalla taşından seyrediyorum gökyüzünü...

Akşam sonrası, alacakaranlık.

Çıplak dalların arasından; koyu bulutlar...

Hiçbir şeyin vakti değil; avlu bomboş...

Sözün bittiği yerdeyim yani...

Yani herşey nafile...

(Biliyorum; son nefesten önce ölünmez. Biliyorum; hâlâ buradayız. Biliyorum; bu miras bizim...)

•••

Gözyaşı ustasıyım; işsiz...

Ve yalnız...

Acımı ezan dindirir!

(Uzaklardan edilmiş bir dua uçup gelir başucuma... Bir anne şefkatiyle okşar başımı... Kavrulan dudaklarıma bir damla su, karanlığıma aydınlık olur. Kimin duası?)

•••

Sarı ve serin bir hüznün kucağında,

Kalbim yangın/üşüyor ellerim...

•••

Yazık; bu yangın öldürmüyor...

Yazık; gözyaşı söndürmüyor...

(Olsun... Kılıcımda kan değil; gözyaşımın ve duamın izi var...

Bir değil, bin ihtimal daha var
alıntı

__________________

2012-05-15T11:26:00.000-07:00

Bilmez ki kimse, anlatsam anlamlar yas tutar.

Nemli susuşlarımda kaç gözyaşı eskittim...

Bilmez ki kimse, ağlasam bulutlar yosun tutar.

Bir tek âhın içinde kaç hikâye yitirdim...

Firûze Leylâ ve Mevlâ

2012-05-15T11:04:00.003-07:00

Leylâ; iki lâm, iki ye
Leylâlar gider
Mevlâ kalır geriye!

İnsân sevmeyince ölür Firûze
Bir kalp yetmiş kâbe, kırarız neden?
Ve insân sevdikçe büyür Firûze
Vermek için varız, alırız neden?

Dermân olur
Her Nebevî söz:
Kader gelince kör olur göz! ?

Güneş ancak akşam batar Firûze
Karanlığa düşer bir dervişân söz
Vuslat damla damla akar Firûze
Sana esir kalbin miâdı sonsuz!

Zaman gösterdi ki
__________ Cennet ucuz değil?
Kişi sultan da olsa hür değil!

Bakmışız kapıda bir kara mevsim
Kendi aşımıza zehir katmışız! ..
Yediden yetmişe yıpranmış resim
Dünyâ yaldızlı kız, sevip batmışız!

Ve Firûze
Günâh elde kir
Tevbe göze nur...
Ve Firûze
Çıkmak için düze
Duâ duâ
Dermân gerekir günâhlarımıza!

Zafer Şık

__________________

Zorumu kolay eyle

2012-05-15T11:02:00.002-07:00

Ayağım dolanır, yolumu keser sebebler, emrini bekler zerreler,

Zorumu kolay eyle

Yüreğim darlanır, uçurumum olur ayrılıklar, emrini bekler uzaklar,

Uzaklarımı yakın eyle

Önemsediklerim Senin yanındadır

Vazgeçemediklerime Sen yetersin

Aczime kudretinle yetişirsin…

Sen bana kâfisin
…

LA HAVLE !!!

2012-05-11T12:43:00.000-07:00

Sıkıntıya Düştüysen, Tekrarla..!! LA HAVLE VELA KUVVETE İLLA BİLLAHİL ALİYYİL AZİM..! Kimsen Olmasada, RABBİN Yanında....!!!!!♥

2012-05-09T11:15:00.000-07:00

Sevgili dost;
Üzüntülerimiz,günlük hayatımızdaki ödevleri bile normal şekilde yapmamızı engelliyor.Kaderin ağına takılan balıklar,çırpına çırpına ölüyorlar.Mutluluk bir seyahat şekli olması gerekirken,bir türlü ulaşılamayan hayali istasyonlar haline geliyor.Yüzlerimiz hüznün yüzlerce elbisesinden hangisini seçeceğine bir türlü karar veremiyor.Aynı hava sıcaklığında bir gün üşürken,bir başka gün terleyebiliyoruz.Birgün kahkalarla güldüğümüz bir espriye,bir başka gün tebessüm etmekte zorlanıyoruz.Su bazen sıfır derecede donmuyor,bazen kaynamıyor yüz derecede.
O halde "bizi mutlu kılan şey şartlardan çok,ruhumuzdur."İstemekle değil,istememekle hür olan ruhumuz...

2012-05-05T10:59:00.000-07:00

Allah (c.c.) Fettah'tır..! En umulmadık bir anda ;

Size de bir kapı açabilir .. __________________

Camiye dikey olarak gelin.

Yatay olarak nasıl olsa geleceksiniz.

Necip Fazıl Kısakürek

*********

"Ben, seni aramak ve bulmak için düştüm yollara.

'Aramakla bulunmaz' diyen söze aldanmadım.
Bakmadım sözün bu yanına...
Sâdece hasretimi sunabiliyorum sana bir de aczimi...

Kabul buyurur musun?"

ALINTI

‎Ele geçen şeyin tadı, tuzu, değeri, oraya varmak için çekilen yol zahmeti kadardır.

Çölün tozunu yutmayan, dilini dudağını çöl güneşinde çatlatmayan zemzemin lezzetini bilemez..

Ömür boyu hayalini kurmayan Kabenin kadrini tartamaz...

O halde önce yan ki su seni kandırsın,

Acık ki ekmek damağında bir lezzet bıraksın.

Özle ki bulduğunda gerçekten bulmuş olasın...

(Hz. Mevlâna)

2012-04-26T14:14:00.002-07:00

“–Şeyhim!..” demiş; usulca, edeple; “himmet!”

“–Evlat…” buyurmuş; tebessümle duâyla, “gayret!”

Himmet, Arapça’nın çift taraflı kelimelerinden biri... Temel anlamı “gayret”. İkinci ve bizde yaygın olan anlamı ise “yardım”. Ben, işte bu ikinci ve meşhur mânânın ufuklarından birine doğru kanat açıyorum.

Himmet, pozitif enerjidir.

Böylece en kâmil mürşidden en zayıf müride kadar herkesin bir himmeti vardır.

Dikkat edilecek nokta burada:

Herkesin himmeti, gayreti kadar...

Herkesin himmeti, gayreti gibi...

Esnek veya kavî, metin; sönük ya da parlak; zayıf yahut güçlü… Himmetin oranı da, vasfı da kişinin gayreti oranında, gayreti vasfında...

Dervişin biri, teheccüd namazlarına kalkamamaktan muzdaripmiş. En yakın yol arkadaşı duruma vâkıf olunca:

“–Sen merak etme, bu geceden itibaren kalkacaksın, inşâallah.” demiş.

Derviş şaşkınlık ve mutlulukla dolmuş. Gece, kurduğu saat çalmış; bizimki uyku hâliyle her zamanki gibi saati kapatmış. Uyumaya devam etmek için başını yastığa koyarken suratında çakan şiddetli bir tokatla yatak-yorgan yerlere yuvarlanmış. O haftaki buluşmada kardeşini görünce:

“–Abi, biraz sert olmadı mı?” demiş.

El-cevap:

“–Kalkacaksın dedik değil mi, güzellikle kalkmayan tokatla kalkmayı hak eder.”

Gayretimiz kadar ve gayretimiz gibi yardım alıyoruz ve yardım ediyoruz. Evet, bizim de himmet ettiğimiz birileri vardır mutlaka… Gıyâbında ettiğimiz duâlar, telepatimiz, râbıtamız, yâdımız, hâtıramız hep bir enerji taşır bizden başkalarına... Oranı ve vasfı değişen…

Eskiden hocalar talebelerine:

“–Cenâb-ı Hak, himmetini âlî eylesin!..” diyerek icâzet verirlermiş. Yani öyle bir ışık ol ki, pervânen bol olsun. Öyle bir ışık ol ki, yanmayan pervânen kalmasın. Mum gibi, kandil gibi, sahrâda yanan ateş gibi, güneş gibi… Himmetin âlî olsun, evlâdım.

Mesnevî hikâyesidir. Mum ile pervâne âşıklık yarışına girmişler.

Pervane âh etmiş:

“–Ben, senin ateşinden etrafında döne döne ne hâle geldim!”

“–O da bir şey mi?!” diye gülmüş mum; “Sen, kanatların yanmasın diye ateşin etrafında çekinerek, sakınarak uçarken ben o ateşi başımda taşıyorum.”

Başında taşıyor, eriyor, tükeniyor. Aydınlık oluyor “karanlık geceliler”e.

Himmeti âlî olsun mumların!

Amellerimiz, düşüncelerimiz ve sözlerimizle oluşturduğumuz manyetik bir etki alanı var. “Allâh’ın öyle kulları var ki, üstleri başları yırtık, saçları dağınık, yüzleri sarıdır, ama bir şey isteseler, Allah onları geri çevirmez.” buyuruluyor hadîs-i şerîfte…

Herkes gayretince muâmele görüyor, Hak cânibinden…

Gıybet, hased ve kıskançlığın, nazarın zıddı oluyor himmet. Orada etkili olan negatif enerji, burada etkili olan pozitif...

Yani “fenâ fi’l-ihvân”ın bir boyutu da himmettir ki, kardeşler birbirine fiilen, kavlen ve gıyâben ve dahî hâlen himmet ederler. Bu, öyle mühim ve öyle tatlı bir ilk adımdır ki, yolcuyu mürşidin himmetine alıştırır ve ulaştırır. Öyle mühim ve öyle aktiftir ki, şeytan, onun üstünü kapatmaktan asla geri durmaz.

Yani gayretlerimiz, sadece kendimiz için değil, kardeşlerimiz için de hatta ümmet için insanlık için de faydalı, önemli ve mevzubahis.

Rahm-ı mâderdeki (anne rahmindeki) yavru gibi hareketli olursak mânevî mekânımızda, aydınlık yarınlara doğru el ele verirsek kardeşlerimizle; ikiz, üçüz, beşiz, sonsuz tevellütler (doğumlar) gerçekleşecektir. Tarihte olduğu gibi… Sâlih amelin nûrâniyeti var. Asırlar sonrasına yansıyor. Fısk, fücur ve gafletin zulmâniyeti var. Zaman-mekân tanımayan…

Muhabbet, en büyük himmettir..

Damarları çatlatırcasına coşkuyla akan bir enerji, yâre doğru akar. Yâr, dost demektir...

“Hemrâhım idin bu yolda ey mâh

Hemrâhı koyup da gider mi hemrâh”[1]

Leylâ dosttur. Mecnûn dilinden himmet dileriz dostlardan... Leylâ’yı annesi okuldan alır dedikodular üzerine. Mecnûn feryad eder, yârine: “Dost, dostunu bırakıp gider mi, ey benim yolumu aydınlatan, ay gibi olan dostum?”

Himmeti âlî olan dostlar, geceleri aydınlatan ay gibi aydınlatır dünyamızı. Kalbî bir bağ kurmak mümkün olmuşsa eğer... “Gönülden gönüle gider, yol gizli gizli…”

Bizden iki adım önde olanın elimizi tutması ne tatlıdır! Şeyhin eteklerine kadar uzanamayan zayıf ellerimiz, kollarımız dostların güçlü ellerini nasıl da can havli ile tutar sıkıca...

Muhabbet, en büyük himmettir. “Bir gönle gir.” buyrulmuş, “Allah baktığında seni orada görsün.” Gönlümüzden yansıyan enerji... Kimleri seviyoruz, kimler seviyor bizi? Kimlerin, hangi gönüllerin içinde görüyor bizi Hak Teâlâ?

Yavru deve, annesine sormuş:

“–Bizim ayaklarımız neden üç tırnaklı anneciğim?”

Anne deve cevap vermiş:

“–Çölde yürürken ayaklarımız kuma gömülmesin diye yavrum…”

Yavru deve:

“–Peki, kirpiklerimiz niçin bu kadar uzun?” diye sormuş.

Anne deve:

“–Çölde kum fırtınaları olduğunda gözlerimize kum taneleri dolmasın diye…” demiş.

Yavru deve:

“–Neden sırtımızda hörgüçlerimiz var, anne?” diye sormuş.

Annesi:

“–Çölde geçireceğimiz uzun günler için hörgüçlerimize su depolar ve o uzun günlerde bu suları kullanırız.” diye cevap vermiş.

Yavru deve, bu sefer en zor soruyu sormuş annesine:

“–Peki, bunca özelliğimizle bizim bu hayvanat bahçesinde ne işimiz var anne?”

Bizim zor sorumuz da budur dostlar..

Akıl ve gönül vermiş bizi yaratan... Daha ötede “sır” vermiş. Temelde “halîfelik” vermiş. Ruh vermiş... Zaman ve mekân kaydı olmayan, zamanlar ve mekânlar arasında gidip gelebilen… İlim sahibi; herhangi bir tedrisat görmeden ilim sahibi... Mekânların olumsuz tesirlerinden etkilenmeyen... Beş duyu organı ile algıları sınırlanmamış; dolayısıyla her yönden gören, her mesafeden duyan, dokunmadan da bilen, her mesafeden koku alan... Ve “Zâtını (c.c.) severse, bu özellikleri, zâtına da geçiriveren” bir ruh vermiş, bizi yaratan Allâh’ımız... Bunca özellikle bizim bu kesret âleminde ne işimiz var, dostlarım?

“Bana vahdet gibi bir yâr-ı müsâit lâzım”

Bir himmet etseniz, bir gayrete gelsek de kurtulsak bu mahpushâneden!

Hani bir kuğu sürüsü, süzülüp indikleri gölde ağlara yakalanmışlar. Herkes çırpınmış, ama kimse çıkamamış tuzağın içinden… Başlarındaki bey kuğu:

“–Durun, çırpınmayın böyle tek tek, hep beraber kanat açalım ve yükselelim, ağ da bizimle yükselir, altından çıkar gideriz biz de!”

Öyle yapmışlar, kurtulmuşlar...

Himmeti âlî olan dostlar, haydi kanatlanalım da kurtulalım bu dünya tuzağından, nefis batağından… Herkesin yarası birbirine ne kadar da benziyor! Haydi, yaralarımızı saralım bir bir... Hatta bırakalım öyle kalsın yaralar da, sızılar da; kervan yolda düzülür diyelim, çıkalım bir an önce yola… Haydi, herkes yakınındakini uyandırsın, seherde dostlarım, seherde!

Ayşenur Vural

2012-04-26T14:04:00.000-07:00

Ey gönül; galiba sen, işin farkında değilsin!

Sen, asıl kendi şehrinden sürülmüşsün; sen, burada gurbettesin!

Mevlana

2012-04-25T23:41:00.001-07:00

Ben ki sana muhtaç bir kulum ey Rab!

O halde seni sevmemde bir gariplik yoktur.

Asıl sen hiçbir şeye ihtiyacı olmayan yüceler yücesi bir Melik iken

beni seviyorsun ya,

işte buna hayret ediyorum!

-Beyazıd-i Bestami

2012-04-25T23:14:00.000-07:00

Verda,
Sükûtuna yemin olsun ki;
Aklım ziyanda...

Her köşede bir infilak saklıyorum
Aklıyorum içimde kirlenmiş hayalleri...
Bu gece;
Ölmezse benliğimin bendesi
Söz! Susacağım kuşlar dönünceye dek.

Ve sen;
Gökte yıllanmış bulut gibi
Yağmayı bekleyeceksin
Üstü örtülmüş vahalara.
İklimsiz
Ve isimsiz
Bir o kadar da kimsesiz!

Verda,
Gözlerinden ölüm yağacak
Ve öleceğim sana her bakışımda.
Siperinde yaralanmış bir asker gibi
Beni buluşun, kurtuluşum olacak...

Ay doğacak
Kaldır zemherinden geceyi...
Eylemimde isyan varsa;
Nisyandır, ihlâl etmiş kentimi.

Gece solacak
Pimini çek yıldızların...
Gözlerinde patlasın tek tek
Bir âmâ gibi, düşlerine açım.

Verda,
Varlığına yemin olsun ki,
Kalbim firârda...

Nurcan Avcı
alıntı...

2012-04-25T22:29:00.001-07:00

"Bana biraz s e n versene derviş...

B i z ’in kalbine yama yapacağım..."
alıntı

2012-04-19T23:32:00.000-07:00

Topla bizi ya Rabbi!

Elimizi, dilimizi, gözümüzü, kulağımızı, aklımızı, hayalimizi, topla yüreklerimizi ne olur..

Vakittir dua olsun çağa karşı, hala diri kalan bir yürek yarımızdan.

Hayırlı Cumalar dua ve muhabbetle...

вєуαz ℓαℓє

Vakt-i Şerif ,Bab_ı Hayr ola..

La Ilahe Ente Subhaneke Inni Küntü Minezzalimin...

Zalimin Zulmü Varsa !

Suskun duruşlar güç verir ZALİME,Arş-ı ala’da üzer melekleri,Kahhar sıfatıyla bir bakar Allah,Kahreder dünyadaki hainleri.

Ödenen borç

Bu da Geçer Ya Hu!

Acımı ezan dindirir!

Firûze Leylâ ve Mevlâ

Zorumu kolay eyle

LA HAVLE !!!

Sıkıntıya Düştüysen, Tekrarla..!! LA HAVLE VELA KUVVETE İLLA BİLLAHİL ALİYYİL AZİM..! Kimsen Olmasada, RABBİN Yanında....!!!!!♥

Suskun duruşlar güç verir ZALİME,
Arş-ı ala’da üzer melekleri,
Kahhar sıfatıyla bir bakar Allah,
Kahreder dünyadaki hainleri.