Kaleme Kelâma ve bütün kevn-ü mekâna
kıymet veren senin medhin,
senin yad-ı namındır.
Her ne ki;
senden habersiz,
seni bilmek ve seni sevmek bahtiyarlığından uzak;
onun vasfı kuru bir beden,
nasipsiz kirli bir su olmaktır ancak.
Bir kalem ki,
senin yüce Na'tını yazmaktan haberdar değilse
o, kuru bir çöpten ibarettir.
Ona kalem demezler.
Kim ki ;
senden bî haber
ona insan demezler!
Aşkın Hükümranlığı/Mustafa Demirci
İnsan basitleştikçe hayat zorlaştı... *
*
*
*******
Timurtaş Uçar savcıya sorar, şekeri çaya karıştırmazsan ne olur?
Savcı; şekersiz çay olur
Hoca; tuzu çorbaya karıştırmazsan ne olur?
Savcı; tuzsuz çorba olur
Hoca; peki Dini devlete karıştırmazsan ne olur?
Savcı; Dinsiz devlet olur
Hoca; savcım Vallahi ben demedim, bak siz dediniz.
Savcı; desene bugüne kadar bizide uyuttular.
Bilir misin nedir o sarp yokuş?
Köleleri özgürlüklerine kavuşturmaktır;yahut (kendi) aç iken (başkasını) doyurmaktır,yakını olan bir yetimi, yahut toprağa uzanıp kalmış olan (yabancı) bir yoksulu ve imana ermişlerden
ve
birbirine sabrı ve merhameti tavsiye edenlerden olmaktır.
Beled suresi
Secde...
İnsan bazen neyi kiminle paylaşması gerektiğini bilemez..
Yükü kime havale edeceğini unutur..
Efendimiz (s.a.v.) der ki;
Sırtınızdaki içi taş dolu kefelerin yükünün azalmasını istiyorsanız secdelerinizi biraz daha uzatın
Dert ortağını beşerde değil, daimde aramak lazım..
Dertler ancak o zaman biter…
Yıllar yirmi olsa da otuz olsa da..
Yollar kar çamur olsa da buz olsa da..
Bedenim yorgun aç ve susuz olsa da..
Bir gün yalın ayak terli gömlekle..
-Gelirim, beni bekle..
Belki yakında olur belki de uzak..
Sırtımda hatıralar saçlarımda ak..
Gün, tarih bilemiyorum amma muhakkak..
Bitmeyen bir azim sabır ve emekle..
-Gelirim, beni bekle..
Unutmam mümkün değil unutur sanma..
Gelmez diyen olursa sakın inanma..
Umutlarını kaybetme ha zamanla..
Geç kaldı diyerek gam çekme..
-Gelirim, beni bekle..
Sıcak bir yaz akşamında olabilir..
Sarı bir güz akşamında olabilir..
Kışın beyaz akşamında olabilir..
Ellerinde bir top mavi çiçekle..
-Gelirim, beni bekle..
Cümle köprüleri sel alsa da tek tek..
Söz vermişim bir kere engel ne demek..
Başı karlı kara dağlardan geçerek..
Azığım bir tas su bir dürüm ekmekle..
-Gelirim, beni bekle..
Vermese de kaybolan gençliğimizi..
Ayıran bir gün kavuşturacak bizi..
Ve içimde sevgilerin en temizi..
Seninle dolu arı-duru bir yürekle..
-Gelirim, beni bekle...
Abdurrahim KARAKOÇ
Özledim...
ÖZLEDİM
Baharda güller açan müjgânını özledim,
Seherde kucak kucak ihsanını özledim..
Dalıversin ellerin saçlarımın akına,
Zülfünün siyah siyah nirânını özledim..
Her adımın ruhumda silinmez iz bırakır,
Vuslat öncesindeki hicrânını özledim..
Sürünür her gurupta ardın sıra şu gönlüm,
Türâba şeref veren dâmânını özledim..
Çırpınır mı kalbin âh, duyunca eş'ârımı?
Âşıka rahmeyleyen vicdânını özledim..
Ne olur bir kerrecik uğra halvetgâhıma,
Ma'şukanım dediğin her ânını özledim..
Sen ki İstanbullusun aşk belâsın bilirsin;
Sevdânın sarayında dîvânını özledim..
Kaç lisan şiirime râm olsa da ne çıkar;
Lebinden dökülecek sühânını özledim..
Ebediyyet fikrinin menbaıdır deryâlar;
Zevrâk-ı aşk gezdiren ummânını özledim..
Bilirim bu asırda böyle sevdâ yaşanmaz,
Beni alıp gittiğin zamânını özledim..
Bunca feryât ettirip inletme gel Kâfi'yi ,
"Kölemdir" yazdırdığın fermânını özledim...
" Bilir misin sen benim ne'msin? Sürur-u sinem, nur-u didemsin... "
Sen
Sen: Çamlı dağlardan ağaran şafak...
Sen: Duru göllerin nilüferisin.
Sen: Engin ovada sararan başak...
Sen: Umut kaynağı, alın terisin.
Sen: Gökte yıldızsın, uykularda düş...
Sen: Yeşil ekinsin, sen beyaz gümüş..
Sen: Mavi denizsin sise bürünmüş...
Sen: Sevda sırrının düğümlerisin.
Sen: Her güzelliğin canlı sergisi...
Sen: Kalp yarasının em'i, sargısı...
Sen: Benim dileğim, Hakk'ın vergisi..
Sen: Gönlümde saplı aşk hançerisin.
Sen: Koyu gölgesin yaz sıcağında..
Sen: Olgun meyvesin dal kucağında..
Sen: Korsun, alevsin aşk ocağında..
Sen: Gadir Allah'ın şaheserisin.
Sen: 'Ben'sin, gel gör ki ben 'sen' değilim..
Sen: Benim düşüncem, ruhum ve dilim..
Sen: Benim gözlerim, ayağım, elim...
Emin ol, sen bana benden berisin.
Abdurrahim Karakoç
Ben
Ben: Karlı dağların deli rüzgârı..
Ben: Tozlu yolların demirbaşıyım.
Ben: suyu kurumuş sevgi pınarı...
Ben: Toprak bekçisi, mezar taşıyım.
Ben: Hep yıllar yılı kanayan çıban...
Ben: Fikir sürüsün yitiren çoban.
Ben: Hayâl peşinde çarıksız taban...
Ben: gurbet ağzında bulgur aşıyım.
Ben: çürük bir gemi aşk denizinde..
Ben: Yağmur damlası dostun izinde.
Ben: Yanıp kül oldum aşkın közünde...
Ben: Kara sevdanın dert yoldaşıyım.
Ben: Koyu düşmanım yersiz gülüşe..
Ben: Düşüvermişim bitmez bir düşe.
Ben: Bıldır ağlarım bu yıl ölmüşe...
Ben: Bensiz duygunun ilk savaşıyım.
Ben: Gönlü aklına uymayan deli..
Ben: Az düşünceden doymayan deli.
Ben: Beni ben diye saymayan deli...
Bırakın, ben benden uzaklaşayım..
Abdurrahim Karakoç
