Ey boş yere kendini gamlara kaptıran,
elde edemediği dünya malı için üzülüp duran gafil!
Kur’ân’ı aç da;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
cins at, süslü eğer yüzünden öfkelenen,
gönlünü hasetle, kinle dolduran, dertlere düşen!
yürü git;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
için pisliklerle dolu; pislik içindesin aslında;
kendini, nefsanî arzuların, kinlerin hevâsına kaptırmışsın!
ey pisliklerle beraber yaşayan, pisliklere bulanan gafil!
git de;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
ey dâvalarla, dünyaya ait isteklerle dolu şeyh;
ey mânâdan mahrum, gösterişe kapılmış zavallı!
ey yokken var gibi görünen kişi!
yürü git;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
padişahlığına, beyliğine bakma!
her gün bir parça ölüyorsun;
zaten günü gelince büsbütün öleceksin;
bir yığın toprağın altına gireceksin!
onu düşün de, git;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
o güzel yüz, o güzel gözler, o işveler, o nazlar...
nerede o benlikler, o kendini herkesten üstün görmeler?
bütün beden çürüyüp dağılmış;
o güzel gözlerin oyuklarına toprak dolmuş.
aklını başına al da, git;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
yanağını güzellerin yanağına pek koyma;
sonunu düşün; yanağın, yüzün çürümüş gitmiş, onu hayâl et!
yürü git;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
istersen çok zengin ol, bağın bahçen olsun;
isterse konağın, sarayın bulunsun;
bunlar ölüme karşı nedir ki!
bunlara sığınabilir,
bunlarla ölümü yenebilir misin?
yürü git;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
nerede memleketler alanlar,
dünyayı fethedenler?
nerede binlerce insanın kanlarını döken zalimler?
onlar insanlara ne hizmette bulundular?
aklını başına al da, git;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
ey insanların tabutlarını uzaktan görüp de ders almayan;
hattâ ölümü düşünmeyerek gülen zavallı;
ey hâlâ gözleri açılmayan gafil!
yürü git;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
yeter artık, söz söyleme bundan sonra;
sözden ne diye bir çare ararsın?
ey rüzgarı ölçmeye çalışan!
git, git de;
“Sizden önce gelen insanlar nice akarsular, nice bahçeler terk edip gittiler”
âyetini oku!
(Divân-ı Kebîr, Gazel, 1872)
